Damper (Bügeliesen)
 
Nach Oben

Uns Linie 62 is ne Vobindung no Hamborg, de allerbest funktioneert. Nich blos, dat de Lüüd no Hamborg fohrt, um jümmern Job to moken oder shoppen gohn wüllt, ne, doar ward de Fähr ook äs billige Hobenrundfohrt nutzt. Eenige sitt doar stundenlang un hebbt ne billige Kaffeefohrt. Wedder annere stiegt obens in, suupt wi de Ilche un bekiekt Hamborg bi Nacht. Doar hebb ick oberall nix gegen, wat mi stürn deit, is wat anneres. Düsse Scheep, in'n Volksmund heet se gleuv ick »Bügeliesen«, sünd bi Festlichkeiten, un Hamborg fiert jo an'n lopenden Band, meist jümmers hoffnungslos öberloden. De Scheep sünd, dat hebb ick an eegenen Liev beleevt, so vullproppt, dat de Lüüd, de stöhn dot, nich mier umfallen könnt. Bi de beiden Dören achtern stoht noch Fohrröd un Kinnerwogen mittenmank. Ünner annern sünd de Dischen un Banken blos för Zwergenwüchsige konstruiert. Man hett noletzt faststillt, dat de Dütschen bannig in de Breede gohn sünd. Denn kann man doch nich son Schiet tohopschostern. Wenn up düsse Scheep mol wat passiert, givt dat een Horror, wi man sick dat slimmer nich vörstilln kann. Wieso de mit nur een'n Mann besett warn brukt, is mi suspekt. Doar har de Woterschutzudel doch Krach moken müsst. Personolinsporungn is jo ganz scheun un god, ober de Fährscheepen sünd keene Hochbohn'n. Bi uns Fischerlüüd sünd's doch ook jümmers glieks ant Theotermoken ween, wenn bi slechte Sicht keen Utkiek in'n Steben stünn. Doar sull man sogoar Bußgild betolen, wenn man'n Sack mit de Spitz no ünnen nich an'n Vörstag upholt harr. Un dat wegen twee Quodrotmeter Beson, de wür toletz nur doar för doar, dat de Mors vun'n Kutter nich jümmers anluven da. As wenn een Schipp blos mit Beson noch wat berieten kann. För de Woterudels is dat ober een seilendes Fohrtüg mit Hilfsmotor un de seht dat anners as'n Fischermann. Man will dat jo nich hersnacken, ober eenmol is jümmers dat ierste Mol, un passeeren kann un deiht jümmers wat. Doar brukt blos bi een'n groten Damper de Elektronik utfalln un klötert de Fähr een, denn kummt doar ünnen binnen keene Mus rut. De suupt nich alleen af, de pett sick ook noch dood. Ick weet nich, ob dat all een'n upfulln is, doar hangt up Backburd- un Stürburdsiet je een'n lütten Homer, wi in'n 150er Bus no Altno, blang Finster. Keen sall doar noch de Schief inhaun, wenn dat Bügeliesen platt liggen deit. Mol annomen, de Schipper in sien Fohrstand kippt um un hett ne Hartattacke, denn is de Katt een Hex. Denn kann man jo nich ierst rümfrogen, ob een Fohrnsmann an Burd is, de hochgeiht un dat Ding wedder infangen deiht, denn is dat womeuglich toloot, un de Fähr sitt bi een vorn Stehen. Up düsse Scheep hürt vÖrn een Notutgang und een tweeten Mann an Burd. Wenn ierst wat passeert, is dat toloot. De dat utfreten hebbt, de kommt doarvun, un no ünnento givt dat een Bauernopfer. Bi de annern, de afsopen sünd, seggt de Paster: »Friede ihrer Asche«. De Eierküpp seht dat natürlich allns anners , un wat weet sun'n dusseligen Fischermann doarvon. Ick mook mi ook keene Illusionen, ober wenn man doar meernmank sitten deiht, geiht een'n doch allerhand dörn Kopp.

           Henri Kehde